miércoles, 8 de enero de 2014

O Templo de Mitra

Mitra é o nome que recibiu na antigüidade un Deus presente nas culturas india e persa e que tempo despois se sumaría ós grandes deuses que sostivo a cultura romana en tempos do imperio.

Aproximadamente no ano 62 a.C, os soldados romanos adoptarían este deus e caracterizaríano en función da súa cultura, crenzas e necesidades. Ademais a partir deste crearían unha relixión que se coñecería como Mitraísmo e que se diseminaría fabulosamente por todo o imperio, converténdose na gran rival do cristianismo.

As escavacións realizadas ó pe da Muralla, depararían importante sorpresas, xa que neste se encontraría unha importante Domus Alto Imperial, sobre a cal, e tras numerosas reformas, se construiría o templo ó deus Mitra, dentro do cal se encontrou un Ara dedicada a este deus por un Centurión da lexión VII Gémina que estaba ó cargo da oficina de recadación de impostos local.

Os restos do edificio no cal se encontraba esta Ara, levaron ós arqueólogos a identificar o mesmo como un Mitreo ou Templo a Mitra, debido á forma construtiva deste. Se ben non se encontraron restos de estatua ningunha, non resulta dificil supoñer a existencia dun mural coa representación do deus sacrificando o touro.

O Templo de Mitra é de comezos do século I, anterior polo tanto á muralla. Unha vez construida esta última expropiáronse os terreos do mitreo, o cal levou á súa decadencia. Con ela, a propiedade pasou a outras mans, o mitreo destruíuse e todo se transformou nunha ruina. Así chegou ata o día de hoxe.


                                           
“Al nunca-conquistado dios Mitra, G. Victorius Victorinus, centurión de la Legión VII Gémina Antoniana, Devoto y Leal, con mucho gusto, erigió esta ara en honor del puesto de control militar de Lucus (Augusti) y de sus dos libertos Victorius Secundus y Victorius Victor”

Fotografía: Sebas Senande (elprogreso.galiciae.com)




Fuente: lvcvsavgvsti.blogspot.com.es; www.quien.net

martes, 10 de diciembre de 2013

Xornada sobre a evolución e difusión do patrimonio a través dos contidos dixitais

O proxecto Muralla Digital creou unha rede de cidades amuralladas que apostan pola xestión conxunta para a valorización do patrimonio histórico e arqueolóxico transfronteirizo, a través do fomento e da promoción de novas aplicacións tecnolóxicas postas a disposición do visitante.

O martes 17 de decembro de 2013 ás 10 da mañá, terá lugar no Hotel Puerta del Camino de Santiago de Compostela, unha xornada sobre  a evolución e difusión do patrimonio a través dos contidos dixitais.

Os destinatarios son arqueólogos, expertos ou xestores de patrimonio, historiadores, conservadores de museos, grupos de investigación, sector turístico, empresas TIC,enxeñeiros... e toda persoa interesada.

Aquí vos deixamos o programa:


Jornada Evolución y difusión del patrimonio a través de los contenidos digitales

Martes 17 de diciembre de 2013
Santiago de Compostela. De 10.00 a 16.00 h
Hotel Puerta del Camino. C/ Miguel Ferro Caaveiro, s/n

09.45 h Inscripción

10:00 h Inauguración
• INEO
• Ayuntamiento de Lugo

Mesa 1: 10.15 h
El I+D tecnológico del patrimonio: Patrimonio inteligente e innovación digital
Modera: Universidad de A Coruña
• COGRADE. Gráfcos por Computador e Ingeniería de Datos. Universidad
de Santiago de Compostela
• Gradiant. Centro Tecnológico de Telecomunicaciones de Galicia
• Centro de Computação Gráfica
• Sociedad Española de Arqueología Virtual. Universidad de Sevilla

Mesa 2: 11.15 h
Visibilidad y difusión del patrimonio a través de las TIC
Modera: INEO. Asociación Multisectorial de Nuevas Tecnologías de la Información y la Comunicación
• Astrágalo Estudio
• Pexego Sistemas Informáticos
• Coremain
• Valora

12.15 - 12.30 h Pausa café

Mesa 3: 12.30 h
Mecanismos de promoción del patrimonio desde las instituciones
Modera: Ayuntamiento de Lugo

• Fundación Barrié
• Cámaras de Valença
• Cámaras de Melgaço
• Cámaras de Monção

Mesa 4: 13.30 h
Evolución de la difusión del patrimonio histórico y cultural de las ciudades a través de los contenidos digitales
Modera: Ayuntamiento de Santiago de Compostela

• Lugo 
• Guimarães

14.25 h Cierre  – vídeo viral del proyecto

14.30 - 16.00 h Comida networking

INSCRIPCIÓN (obligatoria):
Ata o 16 de decembro de 2013.
Plazas limitadas (por orden de inscripción)
Teléfono: 986 419 922 ext. 2006
ineo@ineo.org


Agardámosvos en Santiago!!!


miércoles, 4 de diciembre de 2013

Realidad aumentada para el patrimonio, museos y para el mercado del arte

La Realidad aumentada en cultura es una tecnología que apareció hace ya tiempo sobre todo asociada al patrimonio y a la reconstrucción de monumentos o yacimientos arqueológicos. Esta tecnología se muestra perfecta para este tipo de yacimientos arqueológicos, en los cuales muchas veces sólo queda visible la base de las construcciones y cuando están abiertos al público éstos pueden sentirse perdidos al intentar comprender cómo eran.
La realidad aumentada permite a los usuarios interactuar de forma sencilla y en tiempo real con capas de  información que pueden agregarse permitiendo ver al usuario el mundo real que hay a su alrededor y aumenta la visión que éste tiene de su entorno mediante la superposición o composición de los objetos virtuales tridimensionales (audio, vídeo, textos, imágenes...) y en general todo tipo de información multimedia.
También encontramos ejemplos de uso de tecnología dentro de los museos, usado en la mayoría de ocasiones desde un punto de vista educativo, para enriquecer la experiencia por ejemplo en una exposición, como  la iniciativa del museo de Mataró,  que integró un sistema de realidad aumentada con la muestra  "Mar de Fondo”, que buscaba ampliar la experiencia del público con las obras. Así a través de una tablet o un Smartphone el visitante solo tenía que apuntar sobre la obra, proporcionando la aplicación más información sobre la misma.
Con el auge  de los Smartphones y las tablets también hay numerosos ejemplos de aplicaciones móviles donde la experiencia puede realizarse fuera,  y dónde se busca enriquecer una historia o una experiencia, como el caso de Street Museum aplicación creada  en 2010 por el Museo de Londres, que permite a los usuarios contrastar fotografías de la antigua Londres, en los espacios donde se tomaron originariamente las imágenes. A través del gps, geolocaliza al usuario los  puntos de interés  y si orientas tu teléfono hacia éstos,  aparece la imagen antigua superpuesta al espacio real, así se puede contrastar y leer información sobre los sucesos o hechos históricos ocurridos en el lugar. 

Para el caso de las galerías  de arte esta tecnología es muy interesante porque, permite por ejemplo, enviar un catálogo donde se pueden ver las obras que van a formar parte de la exposición y pudiendo consultarse sin tener que asistir “in situ”a la misma. Además se puede visualizar de una forma mucho más atractiva las obras,  por ejemplo a través de una imagen o fotografía de las mismas, lo que es muy interesante para personas interesadas en el arte o posibles coleccionistas. 
Desde el punto de vista de visualizar la obra de arte de forma creativa, es muy interesante la aplicación de Realidad Aumentada ARART, desarrollada por artistas japoneses, que utilizando obras de arte muy conocidas como los Girasoles de Van Gogh o la Mona Lisa de Leonardo, crea animaciones virtuales en tiempo real a través de un modelo 3D y la realidad aumentada.
En resumen, la Realidad aumentada se perfila como una tecnología que puede revolucionar el arte y el patrimonio y tiene todavía muchas oportunidades por descubrir.
¿Vosotros que pensáis? ¿Veis útil esta tecnología para la cultura? ¿Habéis utilizado alguna vez alguna aplicación de Realidad Aumentada?

Fuente: musas20.com

miércoles, 13 de noviembre de 2013

Don Afonso Henriques, primeiro rei de Portugal



O pequeno e tranquilo pobo de Melgaço medrou ó redor dunha fortaleza construída por orde de Don Afonso Henriques, primeiro rei de Portugal (1139-1185).

Alfonso I de Portugal, mellor coñecido como Afonso Henriques,  foi o segundo conde e primeiro rei de Portugal. Grazas ás súas conquistas que, ó longo de corenta anos, superaron o dobre do territorio legado polo seu pai, foi coñecido como O Conquistador.
Alfonso era fillo de Enrique de Borgoña, o primeiro conde de Portugal, e da infanta Teresa de León, filla bastarda de Alfonso VI de León. Aínda que non se sabe con certeza onde naceu, a crenza popular faino orixinal de Guimarães, cidade onde con toda probabilidade fose criado e vivise ata 1128.

En 1112, con apenas tres anos de idade, Alfonso quedaba orfo de pai e herdaba o condado,mentras que a súa nai tomaba as rendas do goberno en minoría do seu fillo.
No 1120 Alfonso tomará unha posición política oposta á da súa nai, quen pola súa relación sentimental con Fernando Pérez de Traba, apoiaba ó partido dos Trabas, baixo a dirección do arcebispo de Braga. Cando este foi forzado a emigrar, levouse consigo o infante quen, en 1122, foi armado cabaleiro en Tui.

En 1139, tras unha gran vitoria na batalla de Ourique contra un potente continxente do Imperio Almorábide, Alfonso Henriques foi aclamado como rei de Portugal polas súas tropas. Segundo a tradición, a independencia foi confirmada máis tarde, nas cortes de Lamego, ó recibir do arcebispo de Braga a coroa de Portugal. 
O recoñecemento por parte do rei Alfonso VII chegou en 1143 polo tratado de Zamora.
Dende entón, Alfonso I procurou consolidar a independencia. Realizou importantes doazóns á igrexa e fundou diversos conventos. Intentou tamén conquistar terreo no sur, poboado entón por musulmáns, e conquistou Santarém e Lisboa en 1147.

En 1178, en vista dunha invasión de Fernando II, Alfonso I apoia a Alfonso VIII de Castela, enviando no seu auxilio un exército comandado polo seu herdeiro Sancho. A paz de 1180 entre Fernando II e Alfonso VIII evita unha nova guerra.
En 1179 o papa Alejandro III, a través da bula Manifestus Probatum, recoñeceu a Portugal como reino independente e como vasalo da Igrexa.






Fuente: es.wikipedia.org

lunes, 4 de noviembre de 2013

O Parque Nacional Peneda-Gerés


O Parque Nacional Peneda-Gerês, único parque nacional de Portugal, está situado no nordés de Minho e abrangue os distritos de Braga, Viana do Castelo e Vila Real nunha superficie total de preto de 70.290 hectáreas. É un dos maiores atractivos naturais de Portugal pola súa asombrosa beleza escénica e o seu elevado valor ecolóxico. Esténdese dende as montañas de Gerês a través das montañas de Peneda á fronteira española.

O Peneda-Gerês está considerado pola UNESCO como Reserva Mundial da Biosfera.

O pasado reflíctese nos castelos de Castro Laboreiro e Lindoso, monumentos megalíticos e testemuños da ocupación romana. O acre, o antigo camiño que levaba ós lexionarios do casco histórico de Braga a Astorga, sobrevive a un tramo da antiga estrada e curiosos fitos. Pobos pintorescos, a arquitectura das terrazas e a frescura dos prados de cal, animan unha imaxe na que a ruralidade está todavía presente.

Nel atopamos a ponte Mizarela que, segundo a lenda, foi construída polo demo. Esta antiga ponte romana está situado na parroquia de Ferral, no municipio de Montalegre. Nesta ponte librouse unha gran batalla contra as invasións francesas nas que o exército francés saíu derrotado.

No parque encóntranse dous importantes centros de peregrinación: o santuario da Nosa Señora da Peneda, réplica do santuario de Bom Jesus de Braga, e o de São Bento da Porta Aberta, un lugar de gran devoción popular.





Fonte: portugalminho.webnode.pt; pt.wikipedia.org; www.vakantie-visie.nl

miércoles, 23 de octubre de 2013

A Porta de San Pedro


Na época medieval era coñecida coma Porta Toletana ou Porta Toledana por estar situada ó final do camiño procedente de Castela. Tamén aparece nas fontes escritas como Sancti Petri. Hoxe en día aínda se ve un frontón triangular co escudo da cidade, rematado coa coroa real, flanqueado por dous leóns rampantes, e apoiado sobre un querubín e unha cartela oval coa inscrición do ano de reconstrución da porta, 1781. A súa función como porta de entrada fai que a decoración se encontre na parte exterior.


Mide 3,70 metros de ancho e 4,85 metros de altura ata a clave. A mediados do Século XIX, posuía un postigo de ferro polo que só podía entrar unha persoa e estaba defendida por un fortín. Crese que esta porta se pechaba máis tarde que o resto.


Esta porta foi e segue sendo a entrada á cidade para os milleiros de peregrinos que se desprazaban ata Compostela na Idade Media a través do Camiño Primitivo. Atravesando a porta, a primeira canella á dereita sitúanos na praza do Cantiño, onde atoparemos unhas escaleiras que nos permiten subir á Muralla.






Para ver máis fotos da Muralla de Lugo visitade o noso Flickr:



Fuente: www.turgalicia.es; www.agalicia.com; www.todocoleccion.net








miércoles, 16 de octubre de 2013

A lenda de Valença do Minho


Na terra de Valença, que noutrora tamén se chamou Contrasta, vivía unha princesa que por ser tan fermosa, valente e pura, herdou o nome desta esplendorosa terra. Contrasta era unha das dúas princesas fillas dun rei moi velliño que alí reinaba .

A beleza da princesa era exaltada pola paisaxe verdexante que a rodeaba. Parecía que a natureza se prolongaba no brillo que os raios de sol reflectían no ollar de Contrasta. Cada día que pasaba, a princesa era máis cobizada por todos os que coñecían o perfume da súa presenza.


Un día, un terrible príncipe Mouro que por alí pasaba, non puido resistir ós seus encantos. Xuntou un numeroso exército e atacou a paz dos que alí moraban. Tiveron lugar duras e difíciles batallas, foron días e días de sufrimento atroz, de loitas...O rei, canso pola vellez e triste por verse incapaz de soster o avance do Mouro, fuxiu avergoñado, refuxiándose nos frondosos xardíns que circundaban todo o palacio.

Escondido no medio das flores, o pai de Contrasta viu as flores a caer. E, ó caer, os pétalos transformábanse en pedras, que formaron grandes e nobres murallas que sepultaron o cadáver do nobre rei, transformando a súa sepultura nunha fortaleza dominante.


O príncipe Mouro quería atopar o vello rei para reclamar a gloria da vitoria, así como as riquezas do palacio e a man de Contrasta pero a pesar de percorrer no seu corcel toda a muralla que non obstante se formara, non atopa ningún indicio do rei nin das riquezas.

Levado pola ira e furioso, bate en retirada, destruíndo todo o que atopa polo camiño. Estaba saíndo da fortaleza cando atopa a princesa máis nova. Esta fícao cunha mirada sufrida, desamparada de toda forza, a pesar de soltárselle a tenrura que lle ía no máis íntimo da alma. O príncipe enfurecido, que apenas viu a moza, colleu a espada e traspasouna friamente, levando a princesa á morte. Foi de tal xeito cruel o xesto que a propia natureza sentiu aquel golpe covarde. Os paxaros voaron sobre o cadáver da princesa moribunda cantando e falando como nunca os homes escoitaran: "Ti fermosa, que tanto nos acariñaches ..., Ti serás a Raíña do Sol " Nese mesmo instante o día, antes tenebroso e frío, transformouse en intenso sol ardente, que a todo iluminou.


Cando a luz brillante foi perdendo forza, desaparecera o corpo da moza , agora transformado nun belo portal ó que despois chamaron "Portas do Sol".

Non obstante, a berros da irmá máis nova correu Contrasta , princesa herdeira do reino vencido. O Mouro ó ver chegar a súa antiga paixón non tivo coraxe para suplicar o perdón ou forzas para xustificar o seu xesto bárbaro. Perdido da razón e desexoso de dar fin a viaxe tan violenta, colleu aquela que vira desaparecer e levouna para xunto unha frondosa árbore. Alí acabou o que antes comezara: martirizou a Contrasta , deixándoa en lenta agonía debaixo da árbore que moitas veces lle servira de sombra repousante. Caíanlle as follas sobre o rostro desfalecido , segredándolle baixiño: "Serás coroada..., serás coroada , ti que fuches unha princesa valente!

E sobre as "Portas do Sol" baixo a coroa que recorda como a barbarie destruíu bondades e belezas tan prometedoras, aquelas que a natureza protexeu pola beleza e gracia. Todas as forzas uníronse para lanzar ó guerreiro Mouro no fin do do val, transformándoo en río. E aínda hoxe corre aquel a quen chaman Miño, vergado ós pés das princesas asasinadas.


Por veces procura acadar os muros da fortaleza , como suplicando perdón polos seus actos , pero alí volve ó seu leito, resignado polo poder e beleza das "Portas do Sol".


Fonte: CAMPELO, Álvaro Lendas do Vale do Minho Valença, Associação de Municípios do Vale do Minho, 2002 , p.161-163